1974 yapımı 'The Man Who Sleeps' (Un homme qui dort), Bernard Queysanne'nin yönetmenliğinde, Georges Perec'in aynı adlı romanından uyarlanan, varoluşsal sorgulamaların merkezde olduğu çarpıcı bir Fransız dramasıdır. Film, Paris'te yaşayan 25 yaşındaki adsız bir öğrencinin (Jacques Spiesser) aniden toplumsal normlardan, ilişkilerden ve günlük rutinlerden kopuşunu izler. Karakter, derin bir kayıtsızlık ve yabancılaşma durumuna gömülür, odasına kapanarak dış dünyayla olan bağlarını sistematik bir şekilde keser.

Film, başroldeki Jacques Spiesser'in minimalist ve içe dönük performansıyla dikkat çeker. Spiesser, karakterin içsel çöküşünü ve duygusal donukluğunu hiçbir abartıya kaçmadan, son derece inandırıcı bir şekilde yansıtır. Yönetmen Queysanne, bu içsel buhranı anlatmak için deneysel sayılabilecek tekniklere başvurur. Sürekli devam eden bir kadın sesiyle (Ludmila Mikaël) yapılan tekil bir monolog, karakterin zihnindeki sorgulamaları ve eleştirileri aktararak filmin temel anlatım aracı haline gelir. Bu ses, adeta karakterin bilincinin bir yansımasıdır.

Siyah-beyaz görüntü yönetimi, Paris'in sokaklarını ve karakterin kapalı odasını, yalnızlık ve yabancılaşma duygusunu pekiştiren soyut bir mekana dönüştürür. Film, geleneksel bir olay örgüsü sunmak yerine, bir ruh halini, bir varoluşsal krizi seyirciye deneyimletmeyi amaçlar. Modern hayatın anlamsızlığı, bireyin toplum içindeki yalnızlığı ve eylemsizliğin getirdiği ıstırap temalarını derinlemesine işler.
'The Man Who Sleeps', izleyiciyi düşünmeye ve kendi varoluşunu sorgulamaya davet eden, unutulmaz bir sinema deneyimi sunar. 1970'lerin Avrupa sanat sinemasının önemli örneklerinden biri olan bu film, psikolojik derinliği, benzersiz anlatım tarzı ve güçlü atmosferiyle sinemaseverlerin mutlaka izlemesi gereken bir başyapıttır. Özellikle karakter çalışmalarından ve deneysel sinemadan hoşlanan izleyiciler için vazgeçilmez bir seyirliktir.