Alfonso Gomez-Rejon'un yönettiği 2015 yapımı 'Me and Earl and the Dying Girl', gençlik filmi türünün kalıplarını kıran samimi ve dokunaklı bir yapım. Film, lise hayatını sadece görünmez olarak atlatmaya çalışan Greg'in (Thomas Mann) hikayesini anlatıyor. Greg, okuldaki tüm gruplarla yüzeysel ilişkiler kurarak hayatını idame ettirirken, tek gerçek yoldaşı Earl (RJ Cyler) ile birlikte klasik filmlerin kendilerine özgü, komik parodilerini çekmektedir. Ancak annesinin zorlamasıyla, lösemi teşhisi konan sınıf arkadaşı Rachel (Olivia Cooke) ile zaman geçirmeye başladığında, Greg'in özenle kurduğu duvarlar yavaş yavaş yıkılır.

Film, kanser gibi ağır bir temayı işlerken bile naif bir mizah anlayışını elden bırakmıyor. Greg'in iç sesi ve dördüncü duvarı yıkan anlatımı, izleyiciyi hikayenin içine çekiyor. Thomas Mann'ın beceriksiz ama sevimli Greg'i, Olivia Cooke'un güçlü ve incelikli Rachel performansı ve RJ Cyler'ın dobra Earl'ü, filmin kalbini oluşturuyor. Karakterler arasındaki kimya son derece inandırıcı.

'Me and Earl and the Dying Girl', sadece bir 'hasta genç kız' hikayesi değil, aynı zamanda sanatın, dostluğun ve büyümenin incelikli bir portresi. Greg ve Earl'ün yaptığı absürt filmler, hikayeye renk katarken sinemaya da bir saygı duruşu niteliğinde. Filmin görsel dili ve müzik seçimleri de bu samimi atmosfere büyük katkı sağlıyor. Hayatın acı tatlı gerçeklerini, komik ve hüzünlü anları bir arada sunan bu film, izleyiciye derin bir duygusal yolculuk vaat ediyor. Kalıpların dışına çıkan, sıcak ve unutulmaz bir gençlik draması arayanlar için kesinlikle izlenmesi gereken bir başyapıt.