Nicolas Roeg'in yönettiği 1980 yapımı Bad Timing, psikolojik gerilim ve dram türlerinin sınırlarını zorlayan unutulmaz bir filmdir. Viyana'nın kasvetli atmosferinde geçen hikaye, evli Amerikalı bir kadın olan Milena (Theresa Russell) ile karizmatik psikanalist Alex (Art Garfunkel) arasındaki tutkulu, saplantılı ve son derece yıkıcı bir ilişkiyi merkezine alır. Film, Milena'nın şüpheli bir intihar girişimi sonrası hastaneye kaldırılmasıyla başlar ve müfettiş Netusil'in (Harvey Keitel) bu olayın ardındaki gerçekleri ortaya çıkarma çabasıyla ilerler.

Roeg'in karakteristik anlatım tarzı, zaman atlamaları ve kesmelerle olayları kronolojik sırayla sunmaz; bunun yerine, ilişkinin doğasını yansıtan bir karmaşa ve gerilim hissi yaratır. Bu teknik, izleyiciyi karakterlerin zihinsel durumlarına doğrudan sokar ve ilişkinin nasıl bu noktaya geldiğini parça parça keşfetmemizi sağlar. Art Garfunkel, saplantılı ve kontrolcü Alex rolünde ikna edici bir performans sergilerken, Theresa Russell'ın Milena portresi kırılganlık, özgür ruh ve umutsuzluk arasında gidip gelir.

Bad Timing, sadece bir aşk veya gerilim filmi değil; tutku, sahiplenme, yalnızlık ve insan ilişkilerindeki iletişimsizlik üzerine derinlemesine bir çalışmadır. Görsel olarak çarpıcı, anlatım olarak cesur ve duygusal olarak yorucu olan bu film, izleyiciyi rahatsız eden ve üzerinde düşündüren bir deneyim sunar. 1980'lerin en sıra dışı ve tartışmalı filmlerinden biri olarak kabul edilen Bad Timing'i izlemek, sinemanın psikolojik derinliklere nasıl inebileceğine dair bir masterclass niteliğindedir.